Τι είδαμε σήμερα...

[gemara]

Θυμωμένο σε διαβάζω φίλε Αλέξανδρε, όπως θυμωμένους να διαβάζεις και συ μερικούς από εμάς παραπάνω. Ο θυμός είναι ένα ανθρώπινο και πολύ φυσιολογικό συναίσθημα και είναι απολύτως σωστό και φυσιολογικό επίσης να εκφράζεται και να εξωτερικεύεται. Η καταπίεσή του, δημιουργεί προβληματικά και επιζήμια (όταν κάνουν το μεγάλο μπαμ) άτομα και επειδή είστε πολλά αξιόλογα και έμπειρα άτομα εδώ μέσα, αντιλαμβάνεσθε πλήρως το ότι συμβαίνει αυτό.

Επέτρεψε λοιπόν στους συμφορουμίτες σου να εκφράζονται όπως εκείνοι επιθυμούν, να εξωτερικεύουν το θυμό τους με λόγια και όχι μόνο με και να μην τους κρίνεις ως γραφικούς ή αστυνόμους όπως εκείνοι δεν αστυνομεύουν και δεν κρίνουν εσένα στα θέματα που εσένα αρέσουν.

Καλά είναι τα γέλια και τα αστειάκια, αλλά αν πέσει πάνω σου η "εύσπλαχνη" μάνα που φοράει το κράνος και γίνει κρέας το μουτράκι του παιδιού της που δε φοράει, δεν θα φταις μεν, αλλά θα θυμώσεις πααααάρα πολύ με τα δικαστήρια και τα χρόνια που θα τραβολογιέσαι για να αποδείξεις ότι δεν φταις. Αν δε, χάσει τη ζωούλα του το παιδάκι ή οποιοσδήποτε άλλος ενήλικας, ρώτα συναδέλφους εδώ μέσα που τους έχει τύχει να σου πουν.

Και αν ζούσαμε σε οποιοδήποτε άλλο πολιτισμένο μέρος του κόσμου, θα αφαιρούνταν οι επιμέλειες των παιδιών των παραπάνω αμόρφωτων γονέων, που θέτουν αυτά σε κίνδυνο όπως επίσης και εσένα που κυκλοφορείς δίπλα τους.

Έχω μπει πολλές φορές στον πειρασμό να πω "ωχ αδερφέ", τι θες και γίνεσαι γραφικός (και σε κράζουν οι άλλοι) παρατηρώντας και καυστηριάζοντας τα διάφορα εγκλήματα που παρατηρείς τριγύρω σου, έχω δει όμως άλλες κοινωνίες που τα έχουν καταφέρει καλύτερα από εμάς, οπότε δεν απογοητεύομαι, συνεχίζω και θα συνεχίζω.

Ρίξτε όσοι θέλετε μια ματιά στο link που έβαλα παραπάνω για να μάθετε να αξιολογείτε σωστά και παραγωγικά τα συναισθήματά σας, να τα σέβεστε, τα δικά σας και των άλλων.